torsdag 10. september 2020

I oktober går reisa til Irland

 

Selskapet er delvis med på Nordhordlandsbiblioteka si reise Jorda rundt på 12 bøker Difor skal vi lese ein roman frå Irland denne gongen. Anne Enright er forfattaren bak romanen Veien til Boolavaun - dette er ein roman om familie og familierealsjonar på godt og vondt. Det er berre å gle seg eller kanskje ikkje?!

Vi møtast torsdag 8. oktober 2020 kl. 19.00 på Strilabiblioteket, Frekhaug.

Har du lyst til å vere med? Ta kontakt med biblioteket. 

Vi tek omsyn til FHI sine Covid-19 reglar!

Ta vare på kvarandre, vis omsyn, så sjåast vi i oktober!

Velkomne!

torsdag 3. september 2020

Samtalen om romanen Perla

 

Så var ferien over og Selskapet skulle endeleg samlast igjen, sjølvsagt med god Corona-distanse, spriting og innpakka servering. Denne gongen var vi samla på det nyopna bilioteket i Knarvik og fekk ei omvising før vi sette oss ned for å samtale om romanen Perla. Dei fleste syntest at dette var ei god bok, ei truverdig forteljing om korleis samfunnet var i Argentina og Buenos-Aires på denne tida.

Handlinga i Perla er sett til vår tid, men det er "den skitne krigen" 1978 - 1983 i Argentina som er boka sitt bakgrunnsteppe. Perla veks opp i ein velståande familie, faren er marineoffiser og mora er heime. Det er bare dei tre i familien, men som ei "usynlig" påminning om eit anna liv er eit maleri av tante Monica, søstera til faren som ikkje lenger bur i Argentina. Faren snakkar ikkje om søstera, men bildet hun malte henger i stova og minner heile tida om kven ho var og hennar idear. Perla elskar far sin, sjølv då ho oppdagar at han var på dei styrande si side under den skitne krigen. Mora har ho eit meir distansert forhold til. Perla forelskar seg i Gabriel, ein eldre journalist og gjennom han vert ho konfrontert med tanken om at ho er eit av de mange spedbarna som vart tekne  frå foreldra når dei vart fengsla, torturert og drepne. Hun vert  rasande på Gabriel og stenger seg inne i heimen til foreldra. Ein av de første dagane etter at hun har gått frå Gabriel, kjem det ein ukjend, særs våt mann inn i stova. Han bryter seg ikkje inn, han berre er der heilt plutseleg og han snakkar ikkje, men gjennom blikk og tankar får Perla del i noko som får veldige konsekvensar for henne. 

 

Selskapet meinte at dette var ei bok ein måtte lese i etappar for det er mykje å ta inn når den ukjende mannen kjem inn i forteljinga og begynner å fortelje si historie som er ei forhistorie til Perla sin fødsel og noverande liv. Om ein ikkje tidlegare har lese om "den skitne krigen" så er dette ei interessant historie, men for nokon i Selskapet vart brutaliteten i denne forteljinga i meste laget. Vi samtala om dei ulike partane i familien: Faren som var bunden av tradisjonane om å vere ein tøff og sterk mann. Mora som aldri fekk leve ut draumane sine som kunstnar, men som kvar dag måtta sjå på bilete som den frigjorte søstera hadde måla. Perla sjølv som gjennom venskapen med ei klassevenninne fekk vite noko heilt anna om samfunnet enn det som vart snakka om i heimen og prisen ho måtte betale for dette. Vi kjende vel alle på forfattaren Carolina De Robertis sin vilje i å fortelje ei historie som skulle oppfattast på ein måte. Her skulle det ikkje vere rom for tolking eller eit anna syn. Selskapet syntest at den beste delen av boka var slutten og den svakaste faren sin historie, men om du skal lese ein roman om korleis nokre hadde det i Argentina på den tida, kan dette vere ein god roman. Selskapet fann ut at dette var ei litt vanskeleg bok å snakke om nettopp på grunn av forfattaren sin "styring" av lesinga.

onsdag 19. august 2020

Sommarlesing og neste møte i Selskapet

Det er framleis sommar, Selskapet tek ferie fram til torsdag 27. august 2020. Då skal vi møtast på Strilabiblioteket i det nyopna lokalet i Knarvik senter. Vi møtast til vanleg tid og sidan dette er eit helt nytt lokale får vi ei omvising før vi set oss ned og snakkar om sommarboka : Perla av Carolina De Robertis.
Kvifor har vi vald denne boka? Strilabiblioteket har invitert lånarane sine med på "Jorda rundt på tolv bøker". Prosjektet starta i juni og heldt fram til mai 2021. Dei som er med på dette les ei bok frå eit utvald land eller kontinent kvar månad og får eit lodd for kvar månad - altså vinnarsjanser! Selskapet les dei bøkene som passar inn i vår møterekke, men vi vert som vanleg samde om kva som skal lesast.

Sommarboka er altså Perla av Carolina De Robertis, dei som vil lese boka kan ta kontakt med biblioteket.
Første møte etter ferien vert:
Torsdag 27. august kl 19.00 på Strilabiblioteket i Knarvik

Ha ein strålande sommar og ta godt vare på kvarandre!

onsdag 17. juni 2020

Pesten, ein roman for vår tid?


Vi har alle vår COVID-19 forteljing og no har også Selskapet det. Førre møtet vart kansellert og det vi fekk ut av den boka var ein samtale mellom forfattaren og ei tilsett på biblioteket på video. No har igjen optimismen meldt seg og vi tok sikte på å møtast for å snakke om Pesten av Albert Camus. Var denne boka eit godt val? Kanskje ikke i utganspunktet, men etterkvart vart kvar og ein av oss dregen inn i historia om korleis pesten breier seg i Oran, ein fiktiv by i Algerie. Camus var sjølv frå Algerie og kjende miljøet godt, men likevel skriv han om byen i slike generelle vendingar at det vert ikkje så eksotisk, men heller gjenkjenneleg.  Det er lekjaren Rieux som er forteljaren og han introduserer oss for journalisten Rambert, rådhusfunnksjonæren Grand, den einsame Tarrous som noterer alt, presten Paneloux og smuglaren Cottard. Boka starter med at Rieux treff vaktmeisteren som kjem med ei mengd daude rotter. Daude rotter kjem fram over alt, det ligg haugar av dei rundt om i byen. Etterkvart begynner og menneska å døy, det er ikkje så mange i starten, men talet aukar. Styresmaktene vil helst ikkje høyre om dette, men til slutt tvinger det seg fram ei stenging av byen. Ingen får komme inn og ingen får reise ut. Dette skaper rom for oppfinnsame folk som smuglar både folk og varer ut og inn i byen. Journalisten Rambert vil ut av byen og heim til kona. Han tek kontakt med Cottard som hjelper han med å finne dei rette folka, men det er mange ting som skal klaffe og alt tek tid. I mellomtida begynner han å hjelpe Rieux. Han rapporterer om pesten, det er jo dette han kan og når tida for flukten kan skje, har han ombestemt seg og vert istaden verande.  Rieux får og hjelp av Grand, Terrous og presten Paneloux og saman ser dei ei ende på pesten. Den har endra dei, men har den endra samfunnet?

Selskapet var samde i at denne romanen har eit fargerikt persongalleri. Historia i seg sjølv er fæl, med alle desse rottene, menneska som døyr med skrekkeleg smerter og likevel er det ei merkeleg likesæle i samfunnet. Det var fleire som samanlikna denne romanen med tida vi no er i og har vore i nokre månader. Vi kjende oss att i hamstringa av varer som sette inn når avsperringa av byen starta, men vi undra oss over at kafélivet tilsynelatande var det same som før. Dei gjekk til og med i teater og gjekk berre derifrå når ein av skodespelarane døyr på scena. Folk reagerte sjølvsagt ulikt, men det var i grunnen berre legen som heldt på med sitt, dag etter dag.  Vi undra oss over det totale fråveret av kvinner i romanen. Jau, vi har mor til legen,  og kona til den astmasjuke mannen, men elles? – ikkje ei dame i sikte. 
Det var mange høgdepunkt i boka, men det siste avsnittet er vel det som gjorde sterkast inntrykk på alle:
 For da han hørte jubelropene som nådde ham fra byen, husket Rieux at lykken bestandig er truet. Han visste det denne glade menneskemengden var uvitende om, det man kan lese i bøker, nemlig at pestbasille aldri dør, at den kan ligge i dvale i tiår etter tiår i møbler og sengetøy, at den venter tålmodig i soverom, i kjellere , i kofferter, lommetørklær, papiresker, og at, kanskje, kommer det en dag da pesten, til menneskenes ulykke og lærdom, vekker rottene sine og sender dem ut for å dø i en lykkelig by.

mandag 8. juni 2020

Vi skal møtast - og sjølvsagt med smittevern i førarsete.

I april vart møtet i Selskapet avlyst grunna COVID-19 og enno er ikkje samfunnet heilt opna enno. Vi skal likevel ha møte som antyda i førre bloggpost og samtale om Pesten av Albert Camus.
Diverre er det ikkje alle som har fått tak i boka, men dei som har fått ho har kanskje lese ho? Dei som ikkje har fått ho har kanskje lyst til å møtast og høyre kva for bok dette var og lese ho seinare. Dessutan skal vi bestemme kva vi skal lese i sommar og det kan vere god grunn til å møte opp og la si røyst høyre!
Møtet vert halde torsdag 11. juni kl.19.00 på Strilabiblioteket, Frekhaug. Biblioteket er stengt slik at det er berre deltakarane på samtalen som slepp inn. Det vert ikkje servering og stolane er oppstilte etter smittevernreglane.

Velkommen!

onsdag 22. april 2020

Selskapet og COVID-19

Vi skulle hatt møte torsdag 23. april, men på grunn av COVID-19 er det avlyst. På dette møtet skulle vi ha treft forfattar Erlend Kaasa og høyrd han snakke om den siste romanen sin Men ikkje Maria. Dette vert det altså ikkje noko av men,.... Det vert mumla om planar om å lage ei online-samtale med forfattaren og då vert det høve til å stille spørsmål. Det vil seie: de må sende spørsmåla til meg Bente på denne adressa: bentebing@gmail.com og så vert dei samla sendt over til den som skal samtale med forfattaren. Vi vil komme tilbake med dag og tid for denne samtalen. Om de ikkje har konkrete spørsmål til forfattaren vil eg gjerne vite kva de syntes om romanen! Kva var bånn og kva var topp? Trudde de på personane? Vart dei "verkelege" menneske eller ikkje heilt truverdige? Kva med desse mellomkapitla, dei som skilde seg frå hovudforteljinga, korleis fungerte dei for dykk? Forvirrande eller vart dei oppklart til slutt? Skriv nokre setningar til meg så skriv eg litt om dette her på bloggen innan første veka i mai.

Sjølv om vi ikkje får treffast denne gongen lever vi framleis i vona om eit møte i juni, nærare bestemt 11. juni 2020 kl.19.00 på Strilabiblioteket Frekhaug
Til det møtet les vi  Albert Camus: Pesten
Dette er ein klassikar og kanskje fleire har lese denne tidlegare? Gode bøker kan lesast fleire gonger og dette er ei av dei. Pesten kom ut for første gong i 1947 og på norsk i 1949,  ho har kome ut i ulike utgåver gjennom åra og siste gong no i 2020. Kanskje du gjennom denne boka får lyst til å lese fleire romanar av Albert Camus? Han var ein forfattar som skreiv nokre viktige romanar som kan vere interessante å lese igjen sett i lys av vår tid. Ta kontakt med biblioteket for å få låne boka om de vil lese ho på papir. Sidan fjernlånet ikkje fungerer for tida, må vi sirkulere dei eksemplara som er tilgjengeleg, men dette skal gå fint for boka er ikkje på så mange sider og ho er lett å lese. Boka finnest og som e-bok.

Kanskje vi sjåast i juni? I mellom tida: Ta vare på deg sjølv!

mandag 23. mars 2020

Dyster og pesimistisk


-Det  vart no for mykje om hestar, dette her! Slik fell første kommentaren då litteraturgruppa var samla for å diskutere «Przewalskis hest» av Maja Lunde. Boka, som var ei av dei nominerte til «P2-lytternes romanpis» 2020, er den tredje i det som skal bli ein kvartett med tema som handsamar samfunnsutviklinga i ljos av miljøkrisa.

I boka er tre forteljingar og tre epokar fletta inn i kvarandre.  Den eine forteljinga er lagt til 1882 og vi følgjer den russiske Mikael som  blir med på ein ekspedisjon til Monogolia for å fange urhestar til dyrehagen han arbeider i. I den andre fortellinga frå 1992 møter vi tyske Karin som vier livet sitt til å tilbakeføre urhesten til Mongolia, og endeleg i  det dystre framtidsscenarioet frå 2064 møter vi Eva og tenåringsdottera som bur i ein tidlegare naturpark på austlandet. Samfunnsstrukturane har kollapsa. Alt rasar saman rundt dei, og alle vert potensielle fiendar. Eva kjempar til siste slutt for å redde dei få villhestane om er att i naturparken.
Og då er vi tilbake til hestane og til samtalen om dei denne kvelden. Hestane er eit ledetema gjennom dei tre forteljingane, men for nokre i gruppa verka dette grepet som noko påklistra, ein lim som ikkje heilt fungerte. Biene sin betyding i matproduksjonen er viktig, vatn er ein føresetnad for liv, men at nokre urhestar skal bli så styrande for liva til menneske som lever på randen til eksistens verka lite truverdig. Det vart stilt spørsmål om hestane som gjennomgangstema var nok til å binde forteljingane saman til ein roman, og vi landa ikkje heilt det spørsmålet.  Vi var samde om at forfattaren formidlar betydinga av å ta vare på mangfaldet i naturen og dei som har lese dei Bienes historie og Blå kjende att både tekniske grep med dei parallelle historiene og figurer som går att i fleire av bøkene. Men dette er kan hende like interessante bøker når det gjeld menneskelege relasjonar som dei er innspel i miljødebatten. Dei menneskelege skildringane er både såre og nære og gruppa kunne godt tenkje seg ei bok der ein del av dei elementa som Lunde puttar inn, vart skrella bort, og at nokre av relasjonane vart meir utdjupa. Utviklingshistoria til Mikael er gripande,  dei ambivalente kjenslene Karin har for sonen som ho gong på gong prøver å redde frå stoffmisbruk og undergang, men som ho samstundes ikkje klarer å formidle kjærleik til når han treng det som mest, er hjarteskjerande, Eva si sterke dragning mot å bli verande på garden men som skjønar at ho må gje opp garden for å gje tenåringsdottera det livet ho treng, er eit av dei få ljosglimta i ein elles dystopisk roman. Sjølv om ein og annan hadde kjempa seg gjennom boka, var det skildringar som dette som gjorde at dei fleste fann boka lesverdig, sjølv om framtidsvisjonen vart for dyster og pessimistisk.
Referert av Marit