onsdag 10. november 2021

Humor er ei vanskeleg sak

 


Selskapet hadde lese Når ein først skal skyte nokon av Arnfinn Kolerud, ei så kalla humoristisk bok. Denne gongen var ikkje meiningane delte i det heile teke. Dette var ei masete bok! Kva vil forfattaren med denne boka? Er det språkstrid - eller kva? Og alle desse småforteljingane som var delvis morosame, men og vanskelege å finne hovud og hale på... Det er sjeldan Selskapet var så samstemde i dommen, men det skjedde altså denne gongen.

Romanen handlar om folk i Vassbygda/Vassbygdi der nokon hevdar at a-ending er det einaste rette og nokon at i-endingar er det som gjeld. Vi møter eit utval personar som bur i denne bygda/i, mellom dei Bendik Utføre som er ein ihuga i-mann. Han køyrer Toyoti og legg stadig ut på tur for å lesa høgt frå diktsamlinger med rett ending i orda. Han deler ut ordlister til nyinnflyttarar og er særs misjonerande for saka/i si. Han vert "stalka" av Sylvia som passar på at han ikkje vert altfor ivrig i misjoneringa. Ho køyrer Auda og er altså ein av "dei andre". Vi møter og ein hemmeleg gjeng som er særs oppteken av at det skal berre vere ein Ivar Aasen og då det vert oppdaga eit ein bjørn i Dyreparken i Kristiansasnd som heiter Ivar, må noko drastisk gjerast. Dei hyrer inn Orm Åkerstein til å utføre oppdraget og dette fører med seg mange rare situasjonar.

Alt dette høyrest nok morosamt ut, og det er det og, men det er for mykje, altfor mykje. Det var slik at fleire i Selskapet sleit seg igjennom boka av rein pliktkjensle og då vert jo ikkje lesinga ein opptur akkurat. Det var sjølvsagt nokre kostelege episodar, tildømes der Orm køyrer postbilen på sjøen i reint sjølvforsvar/sjøforsvar. Eller då Bendik har opna hanskerommet i bilen til Sylvia og fått ein eksplosjon av papirbitar over seg og må støvsugast av henne på bensinstasjonen. Det var fleire som hadde ledd kraftig då. Likevel, for Selskapet vart boka for oppstykka i små sidefortjelingar og vi sakna den raude tråden. Kva vil forfattaren med boka? Vi fann ikkje svaret i bind ein av denne trilogien. Den som vil kan lese vidare i bind to og tre. Selskapet kjente på at det var nok med bind ein.

søndag 3. oktober 2021

Novembermøte

 

Selskapet er no i godt haust-driv og skal møtast torsdag 4. november kl.19.00 på Strilabiblioteket, Frekhaug.

Denne gongen skal vi lese første bind i trilogien om Vassbygda/Vassbygdi Når ein først skal skyte nokon av Arnfinn Kolerud

Det går eit rykte om at dette er ei humoristisk bok og det kan vi vel trenge i ein hustrig haust.

Har du lyst til å vere med i Nordhordland Litterære Selskap, ta kontakt med biblioteket.

Velkommen!

fredag 24. september 2021

Vi liker tøffe damer!

 

Det var ein oppglødd gjeng som samla seg for å snakke om Cecilie Enger si bok: Himmelstormeren. Dette var ei bok som alle likte og alle syntes dei hadde noko å lære av. Det var fleire i Selskapet som ikkje hadde høyrt om Ellisif Wessel tidlegare. Ho var kvinna som kom frå ein velståande og velutdanna familie, men som gifta seg med fetteren sin og vart kona til distriktslegen i Kirkenes. Ho har ein draum om ein stor familie, men barna døyr før dei vert fødd, med unnatak av ein son som berre lever nokre månader. I staden kjenner ho på trongen til å ha ei livsoppgåve og ikkje berre sitte på stas. Ho får eit fotografiapparat av ei venninne og ho tek dette med seg når ho er på legebesøk med mannen. Ho dokumenterer forholda som samane lever under og slik  folk flest har det. Ho vert radikalisert når ho ser korleis storsamfunnet i Sør-Noreg omtalar og behandlar folk i Finnmark. Det er stor naud i fylket, men får dei hjelp? Nei, Stortinget seier at om dei får hjelp vil dei ikkje orke å dra ut på fiske. Ellisif samlar inn mat og klede og deler ut, men det er ikkje slik ho vil at eit samfunn skal fungere. Ho skriv artiklar i aviser for å gjere merksam på forholda, men ho er krass og får mykje motstand. Når gruveselskapet Sør-Varanger vert starta ser ho at det er naudsynt med ei fagforreining og ho er med å starte Norden klippe. Ho lærer seg russisk og tysk for å kunne oversette skrifter slik at folket kunne lese og få ny kunnskap. Ho får støtte av mannen Andreas og han tek ho i forsvar når det trengs, men han er ein mann av si tid og heldt på med sitt.

Selskapet var temmeleg imponert over denne dama og kva ho fekk til. Vi tenkte nok at ho var i krassaste laget når ho uttala seg, men ho hadde ein bodskap om rettferd som var viktig å få fram og då var det kanskje rett? Ellisif Wessel hadde evne til å halde ut og stå på sitt uansett og det var viktig og er framleis viktig i ei tid der rettane til arbeidarane er under press. Cecilie Enger har gjort eit stort arbeid i å finne fram til og bruke historia til Ellisif Wessel. Det er ein roman som må gå med på biografien sine premissar og det gjer at den personelege historia i nokre tilfelle må komme i bakgrunnen for den politiske historia. Likevel meinte Selsakpet at dette hadde Enger klart på ei utmerka måte. Ei bok vi verkeleg likte!

tirsdag 24. august 2021

Septembermøtet 2021

 Det er fofattaren Cecilie Enger som er i fokus i september!

Allereie onsdag 1. september kl.19.00 kan du vere med på ein samtale mellom Cecilie Enger og Kaja Scherven Mollerin som skal strøymast frå Litteraturhuset i Oslo. Du må melde deg på for å vere med på dette arrangementet, strilabiblioteket.frekhaug@alver.kommune.no eller telefon 56171080


Selskapet skal ta føre seg Himmelstormeren som kom ut i 2008. Boka handlar om Ellisif Wessel som kom fra overklassen, men som vart dei svakaste si talskvinne. 

Selskapet møtast torsdag 23. september kl.19.00 på Strilabiblioteket, Frekhaug.

Velkomne!

mandag 23. august 2021

Kjærleik, forviklingar og litt historie om Australia.

 

Endeleg var Seslakpet samla etter ei lang og solrik ferie. Vi hadde lese Merice Briffa: Mine drømmers land som er den første boka i serien om familiane Collins, Tremayne og Trevannick. Vi møter dei først i Cornwall, England der konfliktane og løyndomane startar og seinare i Australia. Hovudhandlinga går føre seg i Australia dit familien Collins reiser til etter at den eldste dottera har teke livet sitt heime i Cornwall. Hovudpersonen i denne boka er Meggan, den yngste i familien og den som har sterke draumar om å bli songarinne. Ho har ei vakker stemme, men mor hennar meiner ho bør bruke meir tid på å få seg arbeide enn å dyrke draumen om å synge. Meggan redder livet til ein liten gut og vert beden om å vere barnepike hos denne familien. Ho takkar ja og får møte eit anna miljø der songtalentet hennar vert sett pris på. Vegane til familiane Collins, Tremayne og Trevannick krysser kvarandre og Meggan får sterke kjensler for Con Trevannick som er forlova med Jenny Tremayne. Ho legg desse til side og gifter seg med David Westoby som er ein rik mann og er villig til å betale for musikkutdanninga til Meggan. Brødrene til Meggan høyrer at det er funne gull nær Adelaide. Dei legg ut på reisa og treff familien Wenton. Denne familien har teke til seg ei aborignerjente og oppdratt ho saman sine eigne barn.  Brødrene Collins reiser vidare, men på vegen er dei ute for ei ulukke og vert hjelpt av aborigere som heldt til i omådet. Con Trevannick oppsøker Meggan igjen, dei vert elskarar og Meggan vert gravid. Mannen hennar David får vite om graviditeten via songlæraren til Meggan. Ved ei ulukke døyr han før han rekk å snakke med Meggan. Og dramaet rullar vidare...

Det er mange forviklingar i denne romanen, men som Selskapet kom fram til: her er det mykje som er føreseieleg. Forfattaren har teke eit skal av historia til Australia og skreve om tida frå 1844 til 1853 då det vart dreve intensiv gruvegrift og gullfunna dreiv sindige karer til å reise frå hus og heim til område der det var funne gull. Ho har og skrive om haldningane til aborignarane og det er like skremmande som rasistiske haldningar og handlingar alltid er. Forfattaren skriv bra, lett og ledig. Det er underhaldande, men vi kunne gjerne tenkt oss litt meir om samfunnet og historia og ikkje så mange kjerleiksfoviklingar.

tirsdag 20. juli 2021

I august skal vi snakke om...


 På møtet i august skal vi samtale om Merice Briffa sin roman Mine drømmers land. Det er den første boka i ein serie på tre bøker, men Selskapet har ingen planer om å lese alle tre, men vi trur ho kan gje oss lyst til å lese meir litteratur frå Australia. Denne boka er ein historisk roman og det er ei stund sida Selskapet las noko i den sjangeren.

Vi treffast torsdag 19. august kl.19.00 på Strilabiblioteket, Frekhaug.

Har du lyst til å vere med i Selskapet? Ta kontakt med biblioteket og meld ifrå!

Ha ein fin sommar! Ta vare på kvarandre! 

Velkomne til møte i august!

tirsdag 25. mai 2021

Long time - no see

 Endeleg var Selskapet samla etter fleire månader med nedstenging og sterke restriksjonar om kvar og kor mange ein kunne vere på same staden. Dette la vi no bak oss og tok fatt på oppsummeringa av kva vi hadde lese i denne distanserte tida.


Første bok ut var den vi skulle ha drøfta i november 2020 Mørke netter i Barcelona av Alicia Giménez-Bartlett

For nokre av oss var dette ei forgløymande bok, medan andre hadde vore noko skeptisk, men etterkvart hadde blitt sjarmert av Petra Delicado og partnaren hennar Fermín Garzón. Vi prøvde å friske opp att kva boka handla om og ganske sakte fann vi ut både kven mordaren var og andre sider av boka som vi faktisk hadde mora oss over. Boka gjev eit godt innblikk i den spanske levemåten og fleire meinte at dette var krim av den meir avslappende sorten. Ei morosam bok, trass mordet.





Neste bok, den vi skulle ha snakka om i januar 2021 var Istanbul, Istanbul av Burhan Sönmez. Det var fleire som ikkje hadde lese boka på grunn av den valdelege rammeforteljinga. Dei som hadde lese, hadde konsentrert seg om forteljingane som dei fire mennene fortel kvarandre og ikkje så mykje torturen som gjekk føre seg i fengselet dei satt i. Desse fire mennene heldt motet opp hos kvarandre ved å fortelje kvar si historie som dei hugsa frå livet sitt før dei vart fengsla. Dei fortel ikkje noko som kan røpe kvar dei kom frå eller noko om familiene deira, men dei fortel om minner slik som å ta ein røyk, sitte på terrassen og sjå ut over byen og ein og anna vandrehistorie.  Det er på sitt vis vakkert og interessant, men for dei fleste vart ramma med fengselet og det usikre livet der for brutalt. Det var ei tung bok å lese.




Boka vi skulle lese i mars var Nadine Gordimer sin roman Et eget liv. Gordimer skriv frå Sør-Afrika og hennar tema er ofte raseskilje, men i denne romanen skriv ho om naturvern, aids, klasseskilje og relasjonar i familien. I romanen møter vi Paul Bannermann, 35 år, naturvernforkjempar og økolog. Han er gift med Benni/Berenice og dei har ein son saman. Paul har fått kreft og behandlinga med stråling gjer at han må bo hos foreldra for å skåne familien sin. Faren skal snart pensjonere seg, han har alltid lete kona få rom til å arbeide med karriera si. Ho er advokat for menneskeretts-spørsmål. Paul kjenner på korleis distansen han no må ha til familien sin endrar relasjonen mellom  dei. Han ser korleis han og kona eigentleg arbeider mot kvarandre, ho for eit stort reklamefirma og han med naturvernspørsmål. Foreldra reiser til Mexico for å følgje arkeologiske utgravingar, for endeleg skal faren få følgje sin draum. Dei kjempar kvar på sin plass for å finne sitt eige liv .

Det er svært mange tema som vert tatt opp i denne romanen. Det er interessant, men det var perioder i boka der fleire i Selskapet fall ut av di det var side opp og ned med betraktingar om naturvern. Kanskje ikkje ein av Gordimer sine beste?


Og endeleg var vi komne fram til boka vi skulle lese i mai! Tore Renberg fekk Bokhandlarprisen for romanen Tollak til Ingeborg. Ein roman på ikkje så mange sider, men som gjorde eit sterkt inntrykk på Selskapet. Romanen er eit portrett av ein mann som kjempar mot framskrittet, som rasar mot det og dei som vil endre verda slik han kjenner ho. Det er Tollak som fortel om Ingeborg, barna og Oddo, sonen han har utanom ekteskapet. Tollak drikk, han vert rasande og trugar og slår dei som står i vegen for han. I eit raserianfall drep han Ingeborg og skjuler drapet ved å leggje ho ein gamal Citroen som han og Oddo grev ned. Han ber på denne ugjerninga gjennom resten av livet. Forholdet til barna har vore dårleg sidan dei flytta heimanfrå og no er det så vidt dottera hans orkar å komme heim. Når han får kreft og veit at han skal døy ber han dei to barna komme og fortel dei om kva han har gjort. 

Tollak har ein merkeleg form for logikk. Det er han som har rett og han argumenterer slik at du føl tankane hans, sjølv om alle i Selskapet innsåg at her har vi med ein bitter og øydelagt mann å gjere. Renberg viser oss den makteslause mannen som rasar mot samfunnet og handlar mot dei næraste på ein vond og øydeleggjande måte. Språket i boka er utruleg vakkert. Det er ei mørk forteljing og ei bok som vi nok vil hugse ei lang stund.

Etter denne maratongjennomgangen tek Selskapet ferie fram til august for så å starte opp att med nye kjekke bøker og gode samtalar.